မုတ္သုန္ေလ

ကိုရဲျမတ္သူေပးခဲ့တဲ့
ေကာမန္႕ကေတာ့…

က်ားစာေရာင္းသည္ဆိုျပီး
သမင္ေမြးစားတာဟာ လုပ္ငန္းတခုပါ။
က်ားၾကိဳက္မဲ့ အေနအထား
၀၀ဖီးဖီးျဖစ္မွေစ်းကြက္၀င္ပါလိမ့္မယ္။
စကၤာပူဟာ ပညာတတ္တိုင္းျပည္ျဖစ္ဖို ့
ေလ့လာစရာေတြ နဲ ့
လုပ္ကိုင္စရာအခြင့္ အလန္းေတြေပးထားပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို ့လူမ်ီဳးေတြ ယူတတ္ရင္ ပညာေတြ
အေတြအၾကံဳေတြ အမ်ားၾကီးရမွာပါ။
ဂ်ပန္မွာ ပန္းကန္ေဆးသေလာက္
၀င္ေငြ ရခ်င္မွရေပမဲ ့
ဒီအသိဟာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ
တိုင္းျပည္ရဲ့ အားျဖစ္လာနိဳင္ပ္တယ္။
နည္း ပညာ နဲ့အတူ ေစ်းကြက္၊
လုပ္ငန္းၾကီးလုပ္ေဆာင္မွဳ
အေတြံအၾကံု၊ စနစ္ စတာေတြ သိလာပါမယ္။
ICT ဟာ globalization ေၾကာင့္
ရည္တူျပိဳင္ဆိုင္ခြင့္ရွိနိဳင့္ခြင့္မ်ားပါတယ္။
ဒီလို အခ်ိန္မွာ
ျပည္တြင္း အေတြ ့အၾကံဳနဲ ့ျပည္ပတိုးမရပါဘူး၊
ICT မဟုတ္တဲ့ ကုန္ပစၥည္းထုတ္လုပ္ရာေနရာေတြမွာ
production cost က နိဳင္ငံတကာကို
ျပိဳင္နိဳင္ေပမဲ ့ေစ်းကြာက္မွာ မျပိဳင္နိဳင္တာ
logistic cost က ၃၀-၄၈% ရွိေနလို ့ပါ။
ICT မွာ ဒါမရွိပါဘူး
comnnection infra ေကာင္းရင္ရပါျပီ။
ရန္ကုန္ၾကည့္ျမငိတိုင္င္းဒိုင္က ၂၀၀၀ တန္ငါးဟာ
စာသံုးသူလက္ထဲ၅၀၀၀ နဲ့ေရာက္ပါတယ္။
ဒါ logictic cost ပါ။
ကမာၻမွာ ျမန္မာ software,service,
outsource,body shoping market ေတြ
ေနရာရလာဖို ့ ကစားစရာကြင္းေကာင္းေကာင္းလို ပါတယ္
ေလာေလာဆယ္ အဲဒါစကၤာပူပါဘဲ။
ကံေကာင္းတာက အခုေခတ္ဟာ
ယွဥ္ျပိဳင္ေလ့လာရတူတဲ့ေခတ္ပါ။
USA က လူ google မွာ ရွာေတြ ့တာနဲ့
ျမန္မာေက်းရြာေလးမွာ
google မွာရွာေတြ ့တာတူတူပါဘဲ။
အားသာခ်က္က ျပည္တြင္းမွာေလ့လာရတာ
စရိတ္နဲပါတယ္။
ၾကိဳးစားၾကေစခ်င္ပါတယ္။
programmaer ေတြ www.elance.com
လိုေတြမွာေလ့လာ ေလ့က်င့္ေစခ်င္ပါတယ္။
တိုင္ျပည္ခ်စ္ဖို ့က တိုင္းျပည္ထဲေနဖို ့ထက္
အေရးၾကီးပါတယ္။
myanmar brand ကို ၀ိုင္း၀န္းတည္ေဆာက္ေပးၾကပါ။