Archive for April, 2008
{ April 30,08 @ 7: 23 pm }
·
{ poem }
{ }
·
{ }
အဖ်ားရိုင္း
မိုးေရေတြၾကားက တေပါက္ေပါက္ လြင့္စင္ေနတဲ့ေရစက္ေတြ..
အမိုးေအာက္ကခုန္ထြက္လိုက္တာ…
ဦးေနွာက္ထဲစိမ့္၀င္သြားတဲ့ေရတစ္စက္…
ႏွလံုးသားကိုတဖ်တ္ဖ်တ္ခါေစတယ္…
ဒါဟာ ကမာၻဦးသူတို႕မီးကိုစတင္ေတြ႕ရွိခဲ့သလို …
အရိုင္းဆန္တယ္…
ဘာမွမျဖစ္တဲ့ေရတစ္စက္က ခႏၶာတစ္ခုလံုးကိုင္လႈပ္..
အဖ်ားဒီဂရီ စံခ်ိန္တင္တယ္..
ေျခာက္ကပ္အာေခါင္ထဲက ေအာ္ဟစ္ေနတဲ့ေတာင့္တမႈေတြ
အဖ်ားရိပ္ကို အဖ်ားေသြးနဲ႕ခ်ိန္စက္တာ..
င့ါကို ဒီအတိုင္းပဲထားလိုက္ၾကပါေတာ့..
ေသြးစိမ္းတရွင္ရွင္ထြက္လို႕ အတင္းရုန္းထေနတဲ့စကားလံုးမ်ား..
အျပင္ကို ခုန္ ထြက္ သြား
ပါကင္ထုတ္ထားတဲ့ ေလာကဝတ္ေတြနဲ႕..
အေရာင္ျပယ္ အျပံဳးတုေတြသံုးရင္း…
လာမႏွိပ္စက္ၾကပါနဲ႕
ရပ္လိုက္ၾကပါေတာ့…. ဖိနင္းထားတဲ့ႏွိပ္စက္ခံစားမႈေတြ…
ဆြံ႕အေနေအာင္ စုန္းေတာက္ခံလိုက္ရတာ
ငါ့….. အ ေတြး
ငါ့……အ ေတြး … ေတြ…. ျပန္ေပးၾကပါ
ငါ့အေတြးက ငါ့ကမာၻ…
ငါ့အေတြးက ငါ့အိပ္မက္…
ငါ… ဖ်ား… ခ်င္… တယ္
ငါ… ဖ်ား… ေတာ့… မယ္
ငါ… ဖ်ား… ေန… တယ္
ငါ.. ဖ်ား… ေန… ျပီ
ဒီ အ တိုင္း ပဲ ထား ခဲ့ ၾက ပါ ေတာ့။
မုတ္သုန္ေလ
ဧျပီ ၃ဝ ၊၂ဝဝ၈
{ April 30,08 @ 1: 24 am }
·
{ မ်က္ေမွာက္ေရးရာ }
{ }
·
{ }
ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ … စိန္ပန္းေတြလည္း… ေျမမွာက်ဲျပန္႕ေန..
ကံေကာ္ပန္းေတြနဲ႕အတူ… သူနဲ႕ေတြ႕ရာေျမ…
တကၱသိုလ္ သို႕မဟုတ္ ျမကၽြန္းသာအင္းလ်ာကန္ေရေျမ…
ခ်စ္ရက္ရွည္ရွည္အင္းလ်ာေျမဆိုတဲ့သီခ်င္းကိုၾကားလိုက္တိုင္း.
ပထမဆံုးျမင္ကြင္းထဲ၀င္လာတာက ..
က်ဲျပန္႕ေနတဲ့စိန္ပန္းေတြ…
ေနာက္မွ အင္လ်ားေနာက္ခံ၊ ကံ့ေကာ္ပန္းနဲ႕….
ခ်စ္သူတို႕ရဲေမတၱာနယ္ေျမ…
အေတာ္ပဲ လြမ္းေမာစရာေကာင္းပါတယ္..
အခုရန္ကုန္မွာေတာ့ စိန္ပန္းေတြအေတာ္ပြင့္ေနပါတယ္…
ငုေတြေၾကြ၊ ပိေတာက္ေတြေျပ၊ ပ်ဥ္းမေတြေလမွာလြင့္ေနတဲ့အခ်ိန္..
စိန္ပန္းေတြက ပင္လံုးကၽြတ္လွပန္းဆင္ေနပါတယ္..
မိုး .. ေဆြေအာင္ရြာခဲ့တာေတာင္..
အလွမပ်က္ ပင္လံုးဆင့္ေနတဲ့ စိန္ပန္းေတြရယ္ပါ…
ဒီတစ္ေခါက္ စိန္ပန္းပြင့္ေတြကိုေတာ့..
မိုးရြာေနတဲ့ၾကားက ထီးတဖက္ကိုင္ရင္း ရိုက္ရတာေၾကာင့္..
စိတ္တိုင္းမက်လွေပမယ့္..
ရွိတဲ့ပံုေလးေတြပဲ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္..
အစ္မဟန္နီ နဲ႕ အစ္မႏုစံ တို႕အတြက္ အထူးရည္ရြယ္ပါတယ္..
ေနာက္… ပန္းခ်စ္သူမ်ားအတြက္ေပါ့..
{ April 30,08 @ 1: 02 am }
·
{ memories }
{ }
·
{ }
ႏွစ္ဆယ့္သံုးကမာၻျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ျခင္းေန႕ရက္အတြက္
ဆုမြန္ေကာင္းပိုသခဲ့သူအားလံုးကို
အထူးပင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း…
ခင္မင္စြာျဖင့္
မုတ္သုန္ေလ
{ April 27,08 @ 12: 54 am }
·
{ diary, memories }
{ }
·
{ }
တစ္ႏွစ္တစ္ႏွစ္ကိုျဖတ္သန္းေနရတာတစ္ကမာၻေလာက္ၾကာတယ္…
အခုေတာ့ႏွစ္ဆယ္သံုးကမာၻျပည့္သြားခဲ့ျပီ…
၁၉၈၅ ခုႏွစ္ ဧျပီ ၂၇ ရက္ စေနေန႕
ညေနငါးနာရီေလာက္ဗိုက္နာလာတာ …
ေဆးရံုကိုအဘိုးလိုက္ပို႕တာေလ …
ဟိုလည္းေရာက္ေရာဘာမွေတာင္မလုပ္ရေသးဘူး…
တခါတည္းေမြးလိုက္တာပဲ ဗိုက္နာခ်ိန္ေတာင္ မရွိခဲ့ဘူး…
ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာသားငယ္ကိုေမြးရတာအျမန္ဆံုးပဲ …
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေလာကၾကီးထဲေရာက္ခ်င္ေနလဲမသိဘူး…
နားထဲမွာအခုထိစြဲေနေသးတဲ့….
အေမရဲ႕အိပ္ရာဝင္ပံုျပင္ေတြထဲကတစ္ခု….
အခုေတာ့လည္းလြမ္းစရာေတြရယ္ပါ…
သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ေျပာပါတယ္..
မင္းကိုႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္လိုေျပာရင္ ..
ဘယ္သူမွယံုမွာမဟုတ္ဘူးတဲ့..
သံုးဆယ္ေလာက္လို႕ပဲထင္ၾကမွာတဲ့…
ထားပါေတာ့ေလ…
အခုအသက္ႏွစ္ဆယ့္သံုးႏွစ္…
ဘာမွမျဖစ္ေသး၊ ဘာမွမလုပ္ရေသး…
လုပ္စရာေတြေတာ့အမ်ားၾကီးရွိေနေသးသည္။
ေျပာခ်င္တာလည္းေျပာျပီးသြားျပီဆိုေတာ့ ဝါးတီးေပါ့ဗ်ာ..
အားမနာတမ္းသာစားသြားၾကေပေတာ့ .. 
မုန္႕ဟင္းခါးၾကိဳက္သူေတြအတြက္ …
မုန္႕ဟင္းခါးမၾကိဳက္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ ရွမ္းေခါက္ဆြဲေပါ့
ထမင္းပါစားခ်င္တယ္ဆိုလည္း ရသဗ်ာ ဟင္းကေတာ့ သိပ္မေကာင္းဘူး
လက္ဖက္သုတ္္ေလးလဲစားသြားေပါ့
ေရေႏြးေသာက္ခ်င္သူေတြအတြက္
(လက္ဖက္ေျခာက္ကေတာ့ အစ္မဟန္နီဆီက ယူလာတာ.. 
)
အခ်ိဳပြဲလည္း စားလို႕ရပါရဲ႕
{ April 27,08 @ 12: 25 am }
·
{ diary }
{ }
·
{ }
အေဖေရ
ကြၽန္ေတာ္အသက္ႏွစ္ဆယ့္သံုးႏွစ္ျပည့္ခဲ့ျပီအေဖ…
ကြၽန္ေတာ့္ကိုေမြးတဲ့အခ်ိန္
ေရွကတန္းထြက္သြားရလို႕အေမ့အနားမွာရွိမေနခဲ့တဲ့
အေဖဘယ္လိုေနရွာမလဲ…
သားႏွစ္ေယာက္လံုးက စေနေတြေလ…
အၾကီးေကာင္က မနက္ပိုင္း အငယ္ေကာင္က ညေနပိုင္းေမြးတာ..
အငယ္ေကာင္က အရမ္းလူေၾကာက္တတ္တယ္..
အိမ္ကိုလာလည္တဲ့ဧည္သည္တိုင္းကို ..
အေဖေျပာေနခဲ့တဲ့စကားေတြထဲကတစ္စြန္းတစ…
ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့အေမ့ကိုအေဖထက္ပိုျပီးခင္တြယ္ခဲ့တယ္…
အေမရွိရင္အရာရာလံုျခံဳတယ္….
အေမ့ကိုခင္တြယ္တဲ့သားကအေဖ့ရဲ႕အဘိဓမၼာေတြနဲ႕ၾကီးျပင္းခဲ့..
ဒုတိယတန္းေအာင္စာရင္းထြက္တဲ့ေနကတုန္းက ..
အေဖေပးခဲ့တဲ့မုန္႕ဖိုးႏွစ္က်ပ္…
တစ္ဘဝလံုးအတြက္ေငြေၾကးသင္ခန္းစာအမွတ္တစ္…
ကြၽန္ေတာ္တို႕ဘာေၾကာင့္ရန္ကုန္ကိုလာခဲ့တာလဲ…
ရွမ္းျပည္မွာေနရင္ မင္းတို႕ေတြ သူပုန္ျဖစ္ရင္ျဖစ္…
သူပုန္မျဖစ္ရင္စစ္သားပဲျဖစ္မွာ …..
သူပုန္ေရာ၊ စစ္သားပါမျဖစ္ေစလိုတဲ့အေဖ့ရဲ႕ဆႏၵ
ရန္ကုန္ဟာ ကြၽန္ေတာ္ဆိုအတြက္စစ္ေျမျပင္ျဖစ္ခဲ့တယ္….
ရိုးသား ၾကိဳးစားဆိုတဲ့ အေဖ့ရဲ႕အဘိဓမၼာ…
သားသမီးေတြအတြက္အေဖမက္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္ေတြ …
ဘယ္ေလာက္ျပည့္စံုခဲ့ပါသလဲ….
ဆယ္တန္းေျဖျပီးစ အျပင္အလုပ္ထြက္လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ …
အေမက မ်က္ရက္တစမ္းစမ္း …
အေဖကေတာ့ ေငြရွာတတ္မွေငြရဲ႕တန္ဖိုးသိရမယ္တဲ့ …
အေဖ့စစ္တဲ့သင္ခန္းစာေတြ စာေမးပြဲတိုင္းေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တယ္…
၂ဝဝ၁ကုန္စႏွစ္ေတြကေန အခုႏွစ္ေတြအထိ…
လူေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ေတြ႕ဆံုခဲ့သမွ် ..
အေဖ့ရဲ႕အဘိဓမၼာက…
လက္ေတြ႕အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းဖို႕ေတာ့ခက္တယ္အေဖ….
ဒါေပမယ့္ အေဖေျပာတဲ့စကား
ကြၽန္ေတာ္နားထဲကမထြက္ပါဘူး..
ဘယ္ေလာက္ပဲဆင္းရဲေနပါေစ …
ရိုးသား ၾကိဳးစား လူေတြကိုသတိထားေပါင္းပါတဲ့ …
ငယ္ငယ္ကလူေၾကာက္ခဲ့တဲ့ကြၽန္ေတာ္
အခုေတာ့လည္း လူေတြၾကားမွာရုန္းကန္ရင္း…
အေဖမက္ခဲ့တဲ့အိမ္မက္ေတြဆက္မက္ဆဲပါအေဖ..
အေမလည္းမ်က္စိေတြမႈန္လာျပီ…
အေဖလည္းဆံပင္ေတြျဖဴလာျပီမဟုတ္လား …
သားသမီးေတြကို ပညာနဲ႕အသက္ေမြးေစလိုတဲ့အေဖ…
ၾကံဳရာအလုပ္လုပ္ျပီးပိုက္ဆံရွာရတာထက္
စားပြဲေပၚထိုင္ျပီးပိုက္ဆံရွာတာကို ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အေဖ
ပညာနဲ႕ရွာေဖြစားေသာက္၊ အယူအဆေတြကြဲ သူနဲ႕အျမဲခံျငင္း …
စာအုပ္ထဲကစကားလံုးေတြရြတ္ျပတတ္တဲ့…
သူ႕သားငယ္ကိုျမင္တိုင္း… သူေက်နပ္ေနေရာေပါ့…
လကုန္တဲ့ရက္ေတြဆို ကြၽန္ေတာ္အတြက္အေပ်ာ္ဆံုးကမာၻ…
၁၇ႏွစ္လံုးလံု အေဖ့ရွာေကြၽးတဲ့ထမင္း ဒီအတိုင္းထိုင္စားခဲ့ရတာ..
ဘယ္ေလာက္မ်ား အားနာစရာေကာင္းလိုက္လဲလို႕ ….
အခုေတာ့လည္းအမ်ားၾကီးေျပာင္းလဲခဲ့ျပီအေဖ…
အခုအေျခအေနေလာက္နဲ႕အေဖေက်နပ္ေနေပမယ့္..
လုပ္စရာေတြကအမ်ားၾကီးရွိေနေသးတယ္အေဖ…
ေရွ႕ဆက္ရမယ့္လမ္းေတြအမ်ားၾကီးက်န္ေသးတယ္…
အဲဒီလမ္းေတြအတြက္ ကြၽန္ေတာ္စိုးထိတ္မိတယ္အေဖ…
ဘယ္အရာမွအာမခံခ်က္မေပးတဲ့အေျခအေနမွာ …
အတိမ္းအေစာင္းတစ္ခုျဖစ္တာနဲ႕ ထမင္းငတ္ေလာက္တယ္အေဖ…
အရာရာကို ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႕ပဲသြားဖို႕ အေဖမွာတဲ့စကား..
ကြၽန္ေတာ္အတြက္ အားျဖစ္ေစေပမယ့္ …
အခုေတာ့ အနာဂတ္အတြက္ေတြးပူေနရတယ္အေဖ…
ဘဝတစ္ခုလံုးပင္ပန္းတၾကီးျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့အေဖလည္းသိမွာေပါ့…
ေရွ႕ကအေမွာင္ထုေတြထဲ ဘယ္လိုတိုးဝင္ရမလဲအေဖ…
ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ႏွစ္ဆယ့္သံုးႏွစ္မွာ ဘာမွမျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္
ေရွ႕လာမယ့္ႏွစ္ဆယ့္သံုးႏွစ္ကေတာ့ လြယ္မယ္မထင္ဘူးအေဖ..
ဘာမွကိုအာမခံခ်က္မေပးႏိုင္ေသးတာေၾကာင့္
အရာရာတိုင္းအတြက္ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ စိုးထိတ္ေနဆဲပါပဲအေဖ… .
{ April 26,08 @ 2: 54 am }
·
{ မ်က္ေမွာက္ေရးရာ }
{ }
·
{ }
photo from cupid forum
သၾကၤန္အတက္ေန႕က ဥိးပိန္တံတား က်ိဳးသြားတယ္တဲ့..
စၾကားတုန္းကေတာ့ ေကာလဟလလို႕ထင္ထားခဲ့တာ..
နီးစပ္္ရာေမးၾကည့္ေတာ့လည္း နဲနဲပါးပါး ပါတဲ့..
ဓာတ္ပံုေတြျမင္လိုက္ရေတာ့မွ လန္႕သြားတာ..
ဘယ္ႏွယ့္ နဲနဲေလးရမွာတုန္း …
အေတာ္ကိုပ်က္စီးသြားခဲ့တာ…
မုတ္သုန္တို႕လူမ်ိဳးေတြဟာ…
ဘာေၾကာင့္မ်ား ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေတြကို
တန္ဖိုးမထားတတ္ၾကရတာလဲ..
တန္ဖိုးထားရေကာင္းမွန္းေလာက္ေတာင္
အသိဥာဏ္မရွိေတာ့တာလား…
ထိမ္းသိမ္းတာထက္…
ဖ်က္ဆီးတာေမ်ားေနတာေတာ့အမွန္..
ဦးပိန္ကေတာ့ ပ်က္စီးျခင္းရဲ႕ သံေဝဂ စကားေျပာတယ္…
ျပန္အသစ္လဲလို႕မရတဲ့ ေခတ္ေတြ ဦးပိန္ဆီမွာရွိေနတယ္..
အခုေတာ့… ႏွေမ်ာမိပါတယ္….။
{ April 26,08 @ 2: 30 am }
·
{ poem }
{ }
·
{ }
ခြဲခြာမႈလိုေတြ႕ေနက်
လူးလြန္႕အေတြးတို႕ျငိမ္သက္
ေမွ်ာ္မွန္းၾကည့္မိရာက
မျဖစ္ေသးဘူးလို႕ေက်ာခိုင္းထ
ေနာက္မ်ားမွ ေတြ႕ၾကစို႕ရဲ႕။
ဖ်တ္ခနဲထလို႕ တိုးဝင္ေရႊလ်ားသြား
ဘယ္ေတာ့ျပန္လာခဲ့မယ္ဆိုတာဟာ
အေၾကာင္းတရားမဲ့လြတ္ေျမာက္ျခင္းမဟုတ္ခဲ့
လြတ္ထြက္သြားတဲ့ဆုပ္ကိုင္မႈ
ျမင္ခဲ့ရာေနာက္ဆံုးေက်ာတဆံုးက မႈန္ျပျပ။
ဝန္ပိုတို႕ ထမ္းပိုးသယ္ယူရာ
တိုးရိပ္ျပကိန္းဂဏန္မ်ားနဲ႕အတူ
မျပီးဆံုးေသာ ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္သီိဖြဲ႕ရာ
အေျခအေနတို႕ကြာေဝးလြန္းခဲ့သလား။
ျပန္လည္ေတြ႕ဆံုဖို႕ရာ မက်ိန္းေသတဲ့
ဆံုခန္းတိုင္ေရြးခ်ယ္မႈကြန္ယက္
တစ္ခ်ိန္မွာ အလွည့္က်ေရာက္ခဲ့ေတာ့
လက္ျပႏႈတ္ဆိတ္လို႕က်န္ခဲ့ပါေပါ့။
{ April 24,08 @ 11: 08 am }
·
{ ေတြးစရာ }
{ }
·
{ }
အစ္မေကသြယ္ ရဲ႕ တႏွစ္စာဘေလာ့သက္ျပင္း သြားျပီးဆားခ်က္ထားတာပါ..
ဘေလာဂ္ေရးတယ္… ဒီအတြက္ ဘယ္လိုသေဘာထားမိသလဲဆိုတာေလး……. ဒီေလာက္ပါပဲ
မူရင္းပိုစ္က ဒီမွာ ပါ..
ေရးေပးခဲ့တဲ့မွတ္ခ်က္က…..
အစ္မေရ…အရမ္းျပည့္စံုေနေတာ့လည္း
ဘယ္လိုမွတ္ခ်က္မ်ိဳးေပးရမလဲေတာင္မေဝခြဲတတ္ေတာ့ဘူး..
အခု.. က်ေနာ္တို႕ေတြဘေလာဂ္ၾကတယ္…
အဲ့ဒီဘေလာရ္ျခင္းေတြအတြက္စတင္ျခင္းဟာ..
ဘာအေရာင္ေတြမွမရွိခဲ့ပါဘူးေနာ္…
ေရးခဲ့ၾကတဲ့အခါက်ေတာ့လည္း… ေန႕စဥ္ထမင္းစားၾကရသလိုေပါ့…
စားေကာင္းတဲ့ရက္ရွိသလို စားမေကာင္းတဲ့ရက္ကလည္းရွိ
ဝရုတ္သီးဝါးမိတဲ့ရက္ရွိသလို …
ငါးရိုးဆူးမိတဲ့ေန႕ေတြကလည္း ရွိၾကျပန္တာေပါ့…
ဒါေပမယ့္ ေနစဥ္စားေနရတဲ့ထမင္းဝိုင္းမွာ …
ဒါမ်ိဳးေတြဟာ မထူးေတာ့ပါဘူးဆိုတဲ့အေတြးေလးေတြနဲ႕ပဲ
ေရထေသာက္တန္ေသာက္ ငွက္ေပ်ာသီးျမိဳလိုျမိဳနဲ႕ ေျဖရွင္းၾကျပီး
ထမင္းကိုဆက္စားခဲ့ၾကတာပဲမဟုတ္လား…
တခါတေလ ဘေလာဂ္ေရးတာဟာ
ေန႕စဥ္ထမင္းစားျခင္းနဲ႕တူေနတတ္ပါတယ္…
ရံဖန္ရံခါေတာ့လည္း ထမင္းစားခ်င္စိတ္ကိုကုန္ေရာ…
ေနာက္တစ္ခုက အသိအမွတ္ျပဳခံလိုျခင္း …
စိတ္ပညာသေဘာအရေရာ ေလာကနိယာမေတြအရပါ
က်ေနာတို႕ဟာ သူတစ္ထူးရဲ႕..
အသိအမွတ္ျပဳခံလိုမႈကို ေတာင့္တေနတတ္ၾကပါတယ္…
ဒီအခ်က္ကလည္း ဘေလာဂ္ေရးဖို႕ တြန္းအားျဖစ္ေစခဲ့တယ္ေလ…
စာေပဝါသနာရွင္တစ္ေယာက္သူ႕ရဲ႕လက္ရာေလးကို
ပထမဆံုးပံုႏွိပ္ေဖာ္ျပခံရတဲ့အခါ ဝမ္းသာမိတဲ့စိတ္လိုမ်ိဳး …
လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြနဲ႕ ဘေလာဂ္ေတြကိုေရးခဲ့ၾကတာ…
အရာအားလံုရဲ႕ ေနာက္ဆံုရည္မွန္းခ်က္က ..
ကိုယ္ေျပာလိုတာေလးသူမ်ားသိေစဖို႕..
ကိုယ့္အျမင္ကို သူတို႕ဘယ္လိုျမင္ၾကေလမလဲဆိုတဲ့ အျမင္…
ဒါေလးေတြက အသိမွတ္ျပဳခံလိုျခင္းေတြပါပဲလားအစ္မေရ…
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုပဲေတြးေတြး မည္သို႕ပင္ပဲဆိုဆို…
အရာတစ္ခုမွာ ေကာင္းျခင္းနဲ႕ဆိုးက်ိဳး ဒြန္တြဲေနသလိုမ်ိဳး…
အက်ိဳးအျပစ္ဆိုတာကလည္း ရွိေနဦးမွာေပါ့ေလ…
Blog..Blogger..Blogging မွာအစ္မေျပာသလိုပဲေပါ့ေလ…
အေရးၾကီးတာက…ေဟာဒီ..ဒစ္ဂ်စ္တယ္ပံုရိပ္ေယာင္ကမာၻ ၾကီးထဲမွာ..
ပံုရိပ္စစ္ေတြေပ်က္ကြယ္နစ္ျမဳတ္မသြားေအာင္ေတာ့..
သတိၾကီးၾကီးထားဖို႔လိုမယ္ဆိုတာေလာက္ပါပဲ..
ဒိတစ္ခုတည္းနဲ႕လံုေလာက္သြားပါျပီလို႕…
ယံုၾကည္မိပါတယ္ဗ်ာ…
ဘေလာဂ္ရဲ႕ဥိးတည္ခ်က္၊ ဘေလာဂ္ဂါရဲ႕ရပ္တည္မႈ
ေမွ်ာ္ကိုးတဲ့ရလဒ္ေတြ …
ဒီအရာေတြအားလံုးဟာလည္း …
ဘေလာဂ္ေရးသူတစ္ဦးတည္းရဲ႕…
စိတ္တစ္ခုတည္းမွာသာ မွီတြယ္ေနမွာျဖစ္တာေၾကာင့္လည္း….
က်ေနာတို႕ရဲ႕စိတ္ေတြလြတ္လပ္ပြင့္လင္းမွ်တေနသမွ်
ကာလတစ္ေလွ်ာက္လံုး ဘေလာဂ္ေရးသားျခင္းေတြ
ဆက္ရွိေနလိမ့္မယ္လို႕ေတာ့ ယူဆမိပါတယ္ဗ်ာ…….။
{ April 24,08 @ 11: 00 am }
·
{ သီခ်င္းမ်ား }
{ }
·
{ }
သီခ်င္းက ဒီမွာပါ …
မႏိုင္းႏိုင္းဘေလာဂ္က လင္ခ့္ယူပါတယ္
အိမ္ကိုလြမ္းေနၾကတဲ့သူေတြ…
အိမ္ျပန္ခ်င္ေနၾကတဲ့သူေတြ…
ေနာက္….
ေတာေတာင္ရိပ္ခို … ယာေတာေလးေတြၾကား…
တြယ္တာရတဲ့အသိုက္အျမံဳေလးတစ္ခုနဲ႕..
ဘဝကိုျဖတ္သန္းသြားခ်င္ေနၾကတဲ့သူေတြ…
သူတို႕ေတြအားလံုးအတြက္…
လြမ္းဘြဲ႕တစ္ပုဒ္ပါပဲ..
ဓီရာမိုရ္…
နာမည္အရင္းက ကိုေဖာ္ထက္..
ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ဂီတပညာေတြသြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ျပီး…
ျမန္မာျပည္ကိုျပန္လာခဲ့တဲ့သူ…
ျမန္မာသံစဥ္ေတြသံစဥ္ေတြကို…
ေခတ္ဟန္အျပည့္ဖန္းတီးေပးခဲ့တဲ့သူ…
ေခတ္ေပၚသံစဥ္.. စာသားေတြလည္း ျခယ္မႈန္းျပခဲ့သူ..
လူငယ္အဆိုေတာ္ေတြအတြက္ေရာ…
ေနာက္ပိုင္းထြက္ခဲ့တဲ့ ရုပ္ရုင္ေတြမွာေရာ….
music arrangement ေတြကို …
ဆန္းသစ္လွပေအာင္ ဖန္တိးေပးခဲ့သူ…
လူၾကိဳက္မ်ားဟာသစာေရးဆရာ အၾကည္ေတာ္ရဲ႕ အစ္ကို
ကိုယ္တိုင္သီခ်င္းဆိုဖို႕ေမ့ေလ်ာ့ေနေသာသူ..
အခုေတာ့ သူ႕ရဲ႕ အယ္လ္ဘမ္ေလးထြက္လာခဲ့ပါျပီ..
ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ဂီတ…
အဲဒီအထဲမွာပါလာတဲ့ သီခ်င္း..
သီခ်င္းနာမည္က အိမ္…
အိမ္
ကမာၻေျမမွာ ခိုလံႈရာေခၚဆိုတဲ့အိမ္..
ရံေရြလည္ ထယ္၀ါစြာဆင္စြယ္နန္းအိမ္
က်ဴထရံေတြ ကာရံကာ ဓနိမိုးအိမ္
ႏွလံုးသားေတြေႏြးေထြးရင္ဒါဟာလည္းအိမ္…
အိမ္တစ္အိမ္မွာ မွီတည္ရာဘာသာတရားေတြ…
ကမာၻေျမကိုျဖဴစင္စြာအၾကင္နာမွ်ေ၀..
ပိုင္ဆိုင္ရာ တြယ္တာရာ ဒီရင္ေသြးေတြ
ဆည္းလည္းသံ လိႈက္ခတ္ေစ ဒီခ်စ္ျခင္းေတြ..
(ကေလးေလးေတြ ေႏြးေထြးဖို႕ေလ..
ကမာၻေျမမွာ.. အိမ္တစ္အိမ္ေဆာက္ၾကမယ္ေလ..
ျမင့့္ျမတ္ျခင္းေတြ ျငိမ္းေအးျခင္းေတြ…
ကမာၻေျမမွာ ညင္သာစြာစီးဆင္းဖို႕ေလ….)
အိမ္အျပင္မွာ ၀ါပင္ေတြကိုယ္တိုင္စိုက္မယ္
ကိုယ္တိုင္ငင္၀ါခ်ည္မွ်င္ ဖ်င္တဘက္ရယ္….
အိမ္အျပင္မွာ ကို္ယ္တိုင္ထြန္ ကိုယ္တိုင္စိုက္တဲ့..
စပါးရိတ္ခ်ိန္ ၀ိုင္းဖြဲ႕မယ္ ဆန္အရက္ရယ္….
ဒီအခ်ိန္ဆို အိမ္အျပင္မွာ ကဗ်ာေတြရြတ္မယ္..
လာပါကြယ္ အိမ္အျပင္မွာ ဂီတာတီးမယ္..
ရင္ခြင္မွာ ၾကင္နာသူ ခ်ိဳအနမ္းရယ္..
ခ်စ္မိတ္ေဆြ စည္းခ်က္ညီ အတူတူကမယ္…
(ကေလးေလးေတြ ေႏြးေထြးဖို႕ေလ..
ကမာၻေျမမွာ.. အိမ္တစ္အိမ္ကိုေဆာက္ၾကမယ္ေလ..
ျမင့့္မတ္ျခင္းေတြ ျငိမ္းေအးျခင္းေတြ…
ကမာၻေျမမွာ ညင္သာစြာစီးဆင္းဖို႕ေလ….)
ရင္ခြင္မွာရွင္သန္ရာ ခိုမွီရာ အိမ္တစ္အိမ္ကို..
ကမာၻေျမမွာ တည္ေဆာက္ၾကမယ္..
အေဆာင္အေယာင္ေတြမဆင္ရင္ေစ..
ရင္ခြင္အိမ္ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ…
ဒ႑ာရီရာဇ၀င္လို..
၀ိညာဥ္အိမ္ စိန္စီရာ ရတနာျခယ္…သိဂၤါရီအိမ္…..
တေစၧတစ္ေကာင္ ဟန္ေဆာင္သလိုမာယာကင္းမဲ့..
မနာလိုတဲ့မစၧရိယ ခ်ည္ေႏွာင္မႈမဲ႔..
ကံစီရင္ ယံုၾကည္စြာ ကမာၻေျမမွာ…
တို႕အိမ္…. ငါတို႕အိမ္..
ရဲရင့္လိုက္ခ်စ္တဲ့အိမ္ တို႕ေဆာက္ၾကမယ္…
(ကေလးေလးေတြ ေႏြးေထြးဖို႕ေလ..
ကမာၻေျမမွာ အိမ္တစ္အိမ္ကိုေဆာက္ၾကမယ္ေလ…
ျမင့္ျမတ္ျခင္းေတြ ျငိမ္းေအးျခင္းေတြ…
ကမာၻေျမမွာ ညင္သာစြာစီးဆင္းဖို႕ေလ…။
{ April 23,08 @ 11: 15 am }
·
{ poem }
{ }
·
{ }
ဂ်ိဳကာမ်ားတဲ့ဖဲထုတ္
အေျခအေနက အဆင္မေျပဘူး
ေနပူေတာ့လည္းပူလို႕…. မိုးရြာေတာ့လည္း မိုးရြာလို႕
ငါတို႕… ဘာကိုအလိုမက်ျဖစ္ေနသလဲ
ေလာကနဲ႕ လိုက္ေလ်ာညီေထြလည္း ေနတတ္တယ္။
ဇဝနဥာဏ္ဖ်တ္ဖ်တ္လတ္လတ္နဲ႕လည္း ဟာသလုပ္ပစ္တတ္တယ္။
အတတ္ပညာ…. နည္းပညာေပါင္းစံုနဲ႕လည္း…
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သက္ေတာင့္သက္သာရွိေအာင္ေနတတ္တယ္။
အရွက္ေျပလည္း ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္လုပ္တတ္တယ္။
လုပ္သလိုမျဖစ္လည္း ျဖစ္သလိုလုပ္တတ္တယ္။
ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း အေကာင္းခ်ည္းပဲ … တရားလည္းရွိတယ္…
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေသခဲ.. ေရလိုက္ငါးလိုက္လည္းေနတတ္တယ္။
ငါးမရလည္းေရခ်ိဳးျပန္တယ္။
သစ္မရွိခင္စပ္ၾကားမွာလည္း ဝါးေဘာင္ကြပ္တတ္တယ္။
ၾကာၾကာဝါးမယ့္သြား
ဘာစားစား အရိုးလည္းၾကည့္ေရွာင္တတ္တယ္။
မိုးခါးေရ တကယ္မေသာက္ပဲနဲ႕လည္း
ရူးခ်င္ေယာင္ ဟန္ေဆာင္တတ္ေသးတယ္..။
တစ္ခါေသဖူး… ပ်ဥ္ဖိုးလည္းနားလည္တယ္။
ျပန္မေျပာနားမေထာင္
ဆင္ေဝွ႕ရန္ေရွာင္လည္း ေနတတ္တယ္။
ေပ်ာ္ရာမွာမေနရရင္
ေတာ္ရာမွာလည္း ေပ်ာ္ရာေပ်ာ္ေၾကာင္းရွာတတ္တယ္။
ဟိုေကြ႕ေရာက္ေတာ့ဟိုတက္
ဒီေကြ႕ေရာက္ေတာ့လည္း ဒီတက္နဲ႕ေလွာ္တတ္တယ္။
ရွိပူရေသး ကုန္မွနားေအး
ဟိုဟာေခ်းမ်ား …. ဒီဟာေခ်းမ်ားနဲ႕
ေရာက္ေလရာမွာအေၾကြးခ်န္ထားတတ္တယ္။
အေၾကြးသာရမယ္ဆိုရင္…ဆင္လည္းသက္ေစ့ဝယ္တယ္။
အလာကားသာရမယ္ဆိုရင္… ေရလည္းအဝေသာက္တယ္။
ေနမပူရင္ျပီးေရာ … ေက်ာအပူလည္းခံႏိုင္တယ္။
မရွိ … ရွိတာနဲ႕ လွေအာင္ဝတ္တယ္။
မရ … ရတာနဲ႕ ဝေအာင္စားတယ္။
ဘုရားလည္းဖူးရင္း … လိပ္ဥလည္းတူးရင္း.
ဘုရားမၾကိဳက္တာ ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။
ကိုယ္ၾကိဳက္တာေလးပဲ ကိုယ္လုပ္တာပါဆိုျပီး
ဆင္ေျခဆင္လက္ေတြလည္း အမ်ားၾကီးေပးတတ္ၾကေသးတယ္။
ဒါနဲ႕မ်ား..
ဘာကိုအဆင္မေျပ ဘာကိုအလိုမက်ျဖစ္ေနတာလဲ…
ဘဝဆိုတာတိုက္ပြဲ
လူတိုင္း
ကိုယ့္အသက္ကိုယ္ေတာ့ ရွည္ေအာင္ေမြးျမဴေနၾကတာပါပဲ။
ျငိမ္းေမာင္
၂ဝဝ၈ ဧျပီ ပိေတာက္ပြင့္သစ္… မွ
« Previous entries
